بچه های گل بروجرد

زندگی شطرنج دنیا و دل است

قصه پررنج صدها مشکل است

شاه دل کیش هوسها میشود

پای اسب آرزوها در گل است


فیل بخت ما عجب کج میرود

در سر ما بس خیالی باطل است


ما نسنجیده پی فرزین او

غافل از اینکه حریفی قابل است


مهره های عمر من نیمش برفت

مهره های او تمامش کامل است..!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شادی و خنده مهمون همیشگی دلاتون. . . . .

نگرانم نشو ـ که نمی شوی ـ

یاد می گیرم بزرگ شوم

و یک صندلی سکوت بگذارم کنار شومینه و فلسفه بخوانم...

منطق شوم! یا شاید منقطع... فرقی می کند؟

هر شب،

یک لیوان روزمره گی ولرم می خورم و بعد بالا می آورم روی زندگی!

نگرانم نشو...

یاد می گیرم شبها بخوابم!

یاد می گیرم اتاقم را با کسی شریک نشوم... و دلم را...

یاد می گیرم هر چه هست، شعور شود... و نه شعر...

یاد می گیرم از پر زدنت، پر پر نزنم!

و گم شوم زیر خروارها نفرت، تا یادم برود که یادت رفته...

یادم برود که اینجا سر نمی زنند...

ماندن در این دنیا بدون تو را یاد می گیرم...

نگرانم نشو...

که نمی شوی....

سیما /۶ شهریور / .. .. ..

مهربانی ممنوع !....

دست سوزنده مشتاقت را
در نهانخانه جیبت بگذار
تا که پابند نباشی به کسی دست بدهی
خارهایی هستند که ز سر پنجه دوست, با سرانگشتانت می جنگند
دوستی مسخره است
مهربانی ممنوع !
و تو ای دوست ترین
در نهانخانه جیبت بگذار, دست سوزنده مشتاقت را
من و تو
باید از سلسله بایدها, دستهامان را زنجیر کنیم
با زبان دگران لحظه هامان را تفسیر کنیم
و نگوئیم که بازیگر یک قصه معتبریم
کاش میدانستی
که نباید حس کرد,که نباید دل بست
در فضایی که پر از همهمه آدمهاست
من گرفتارترین تنهایم, تو گرفتارترین
دل ما بسته وابستگی است
قصه ماندن ما, طرح یک خستگی است؟!...

 پ .ن :

من برگشتم.....خدا کنه بعضیا قولشون یادشون نره.....