باران
قصیده واری غمناک آغاز کرده است
می خواند و باز می خواند
بغض هزار ساله ی درونش را انگار می گشود
اندوه زاست....زاری خاموش!
ناگفتنی است....این همه غم؟!
ناشنیدنی است!
پرسیدم این نوای حزین در عزای کیست؟
گفتند:اگر تو نیز از اوج بنگری
خواهی هزار بار از اوج تلخ تر گریست
فریدون مشیری
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 22:34 توسط سهیل
|